และแล้วก็สติแตก หาคำแปลเป็นภาษาอังกฤษมาจนได้

เลยแปลเป็นไทยได้ไม่ยาก เพราะมีอังกฤษช่วย ผสมกับอ่านญี่ปุ่นจะไฟล์สแกน

(ตอนนี้ไม่มีเวลานั่งหาคันจิเพื่อแปลเอง ฮ่าๆๆ)

นั่งแปลเองแล้วกรี๊ดเองตลอดเวลา

ให้ตายเหอะ ยุจริงๆ นะยามะพี สัมภาษณ์กันทุกเดือนเลยดีกว่า

ถ้าเป็นแบบนั้นจะดีมากๆ เลย (อย่างเช่นทำเป็นคอลัมภ์ในเซเว่นทีนแทนอันเดิม ฮ่าๆๆ)

...

แปะรูปพอเป็นพิธี ให้จิ้นกันออก ฮ่าๆๆๆ

- - - - - - - -

ยามาชิตะ โทโมฮิสะ และ อาคานิชิ จิน
บทสัมภาษณ์พิเศษสองเพื่อนซี้

- - - - - - - -

.

.

"พวกผมเพิ่งเจอกันเมื่อวันก่อนเอง (หัวเราะ)"

.

.

หลังจากได้รับการเรียกร้องจากผู้อ่าน

บทสัมภาษณ์ระหว่าง ยามาชิตะ โทโมฮิสะ และอาคานิชิ จินก็ได้เกิดขึ้นแล้ว

ทั้งสองคนต่างก็เป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่ยังเด็ก ระหว่างที่สังสรรค์หม้อไฟกัน

ทั้งคู่ได้พูดคุยกันอย่างสบายๆ ถึงตัวตนจริงๆ ของพวกเค้า

.

.

ความประทับใจแรกของผม - หมอนี่ดูแล้วน่าจะดังนะ

. 

.

พี-พวกผมเพิ่งเจอกันเมื่อ2วันก่อนนี่เอง

มันเลยรู้สึกแปลกๆ ที่จะต้องมาพูดจาสุภาพๆ ใส่กันตอนนี้ (หัวเราะ)

จิน-ใช่

พี-พวกผมวางแผนคิดว่าจะออกไปข้างนอกกันเมื่อวานนี้ด้วย

แต่ผมเผลอนอนหลับไป เลยไม่ได้ออก (หัวเราะ)

จิน-ใช่แล้ว พวกผมตัวสินใจที่จะปลุกพีให้ตื่นให้ได้ ดังนั้นเพื่อนคนอื่นๆที่อยู่กับผม

แล้วก็ผมช่วยกันโทรศัพท์หาเค้า แต่ว่าก็เค้าก็ไม่ได้รับสายเลย (หัวเราะ)

พี-โทรศัพท์ผมสั่นตลอดเวลา...เป็นเวลานานมาก

อาจจะลงกินเนสบุ๊คได้(หัวเราะ) บางทีถ้ามันนานกว่านี้ซักหน่อย ผมอาจจะตื่น....

จิน-ไม่จริงหรอก(หัวเราะ)

พี-เวลาผมโทรไปหาจินตอนเช้า เสียงเค้าจะงัวเงียมาก

และเค้าจะพูดว่า"เจอกัน, พรุ่งนี้นะ~ZZZ" (หัวเราะ)

จิน-ผมยังหลับอยู่หล่ะ (หัวเราะ)

พี-จริงอ่ะ? (หัวเราะ)

จิน-เวลาที่พวกผมเจอกันบ่อยๆ แบบนี้ มันก็เลยไม่ค่อยมีอะไรให้คุยกันมากมายตอนนี้

พี-ก็ใช่ แต่ว่าทำไมพวกเราสนิทกันขนาดนี้?

จำความประทับใจแรกของนายตอนที่เราเจอกันได้รึป่าว

จิน-ได้สิ เอ่อ สำหรับตัวเองแล้ว รู้สึกว่านายหน่ะเป็นรุ่นพี่ จะอธิบายไงดีหล่ะ...

พึ-เป็นพวกสนใจแต่ตัวเอง?

จิน-ไม่ๆๆ ไม่ใช่แบบนั้น แบบว่า ความรู้สึกที่รู้สึกได้เวลาเจอใครที่อยู่เหนือกว่าตัวเอง

 แล้วก็ไม่แน่ใจว่าจะพูดยังไงดีหน่ะ

พี-อ่าฮะ นั่นหน่ะเคยเจอมาแล้ว

สำหรับผม ความประทับใจแรกที่มีต่อจินคือ

"พนันได้เลย หมอนี่ต้องดังมากๆ ที่โรงเรียน"

จิน-นั่นหมายความว่าไงอ่ะ(หัวเราะ)

 ตอนนั้นพีเป็นจูเนียร์ที่คนละระดับกัน

ระหว่างซ้อม การเต้นของพีจะมีสไตล์ของตัวเอง

ในขณะที่คนอย่างพวกผมยังคงทำตามพื้นฐานอยู่ แต่พยายามที่จะเท่

และเลียนแบบ พวกผมมักจะโดนครูตะโกนว่าตลอดเวลา

พี-ก่อนหน้านั้น ผมก็เป็นแบบนี้เหมือนกันหล่ะ (หัวเราะ)

จิน-การเป็นจูเนียร์เนี่ยทั้งเข้มงวดแล้วก็ยากในบางครั้งใช่ป่ะหล่ะ?

พี-แต่นั่นก็เป็นสิ่งสำคัญ เพราะว่ามีสิ่งนี้ในตอนนั้น ทำให้เราเป็นเราในทุกวันนี้

.

.

เราอาจจะเป็นฝาแฝดกัน

.

.

พี-พวกเราเป็นเพื่อนกันเองโดยไม่ได้ตั้งใจ

จริงๆ แล้ว เราทั้งคู่กลับบ้านทางเดียวกันนั่นอาจจะเป็นประเด็นนึงที่สำคัญ

จิน-มันเกิดขึ้นเอง ผมเลยจำไม่ได้จริงๆ ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน (หัวเราะ)

พี- คู่รักบางคู่ก็อาจจะเคยรู้สึกว่า "เผลอตกหลุมรักเค้าไปแบบไม่ทันตั้งตัว"

สำหรับพวกเราก็ประมาณนี้เหมือนกันหล่ะ

จิน-ใช่ ตอนที่เราเป็นจูเนียร์ พวกเราเล่นอะไรสนุกๆ กันบ้างนะ

พี-มันไม่ค่อยมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ว่ามันก็สนุกสุดๆ เลย

อ้อ บางทีพวกเราก็อ่านการ์ตูนด้วยกันใช่ป่ะ

จิน-ถึงแม้ว่าพวกเราจะอยู่ด้วยกัน

แต่เราก็จะนั่งเงียบๆ แล้วก็อ่านหนังสือการ์ตูนของใครของมัน (หัวเราะ)

พี-ใช่ๆ พูดถึงเรื่องหนังสือการ์ตูน

ครั้งนึง ผมรำคาญจินมาก เลยฟาดแมกกาซีนการ์ตูนลงที่หัวจินเต็มแรงเลย

นายจำได้ป่ะ เหตุผลที่ทำไป ตอนนี้ผมเองก็จำไม่ได้แล้วหล่ะ

จิน-จำไม่เห็นได้เลย (หัวเราะ)

พี-หัดจำเรื่องพวกนี้ด้วยสิ(หัวเราะ) พวกเราทะเลาะกันบ่อย โดยเฉพาะเรื่องไร้สาระเนี่ย

จิน- ช่าย พีเคยเป็นพวกขี้โมโหด้วย

.

.

จินมีความสามารถพิเศษที่เยี่ยมมาก

ถึงแม้ว่าจะรำคาญเค้า แต่ว่าก็โกรธไม่ลงหรอก

.

.

เร็วๆ นี้ ผมแต่งเพลงสำหรับพี ในเวลาแค่ 3 ชั่วโมง(หัวเราะ)

.

.

พี-นั่นเป็นความจริง ... แต่ตอนนี้ผมไม่ได้ขี้โมโหแล้วใช่ป่ะ?

จิน-ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

พี-รู้ป่ะ ผมมันจะคิดเรื่องพวกนี้ แต่ว่าจินมีความสามารถพิเศษที่เยี่ยมมาก

เวลาจินทำอะไรซักอย่างที่เอาแต่ใจตัวเองผมมักจะโมโหจิน

แต่จินจะพูด"ขอโทษนะ" ผมเลยพูดอะไรไม่ออก(หัวเราะ)

จิน-เวลาที่ผมรู้ตัวว่าทำอะไรผิด ผมมักจะพูดขอโทษไปตรงๆ

พี-งั้นหัดคิดได้ก่อนที่คนอื่นเค้าจะโมโหนายสิ(หัวเราะ)

 บางที นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่พวกเราไม่ค่อยทะเลาะกันมากนัก

จิน-ความสัมพันธ์ของพวกเรามันดูมีสีสันเนอะ ว่าไง

พี-บางครั้งบางคราว เราทั้งคู่เป็นพวกหัวแข็ง

หรือไม่ก็คนนึงมีบางอย่าง แต่อีกคนไม่มี หรือไม่ก็ตรงกันข้าม

เพราะงั้นพวกเราเลยช่วยแนะนำกันและกัน

ไม่ก็ฟังปัญหาของกันและกันเหมือนเป็นพี่น้อง ...

ไม่สิ,บางทีพวกเราอาจจะเป็นฝาแฝดที่เกิดพร้อมกัน?

จิน-อย่างงั้นหรอ ถ้าอย่างนั้นผมก็เป็นพี่ชายหล่ะ

พี-แล้วให้ผมเป็นน้องชายเนี่ยนะ จริงอ่ะ

จิน-ถ้าเทียบระหว่างเราสองคน

ผมว่าผมนี่หล่ะมีความเป็นพี่ใหญ่(จินใช้คำว่า อานิคิ)

พี-อะไรกัน,จินอ่ะนะ? เดี๋ยวก่อน

 ถ้าให้คิดจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้

จินหน่ะ...ไม่ได้มีความเป็นพี่ชายเอาซะเลย (หัวเราะ)

.

.

ไว้ซักวันนึง ไปเที่ยวด้วยกันนะ

.

.

พี-เราไม่ค่อยได้ทำงานด้วยกัน เพราะงั้นโอกาสแบบนี้ก็เป็นเรื่องที่ดี

จิน-เหมือนกันเลย แต่ว่ามันก็รู้สึกแปลกๆ อยู่ดี (หัวเราะ)

พี-แต่สำหรับผม การได้แสดงละครด้วยกันอะไรประมาณนี้มันรู้สึกแปลกหล่ะ

จิน-อ้าว ทำไมอ่ะ

พี-ไม่รู้สึกประหม่ารึไงที่ต้องมาแสดงด้วยกันหน่ะ

จิน-ผมหน่ะ ไม่มีปัญหาหรอกนะ

พี-สมมติว่า ต้องแสดงบทที่ต้องเป็นศัตรูคู่แข่งเพื่อแย่งผู้หญิงคนเดียวกัน

ไม่อยากนึกถึงความรู้สึกพวกนั้นหน่ะ (หัวเราะ)

จิน- อืมม ผมเป็นนักแสดง เพราะงั้น

สำหรับตัวเองแล้ว เรื่องพวกนั้น ... (หัวเราะ)

พี-โอเค พอเลย (หัวเราะ)

จิน-นี่ คราวหน้าที่เราไปด้วยกัน ทำอะไรกันดี

พี-ช่วงนี้ เราเพิ่งจะแต่งเพลงด้วยกัน ด้วยเครื่องบันทึกเสียงที่บ้านจิน

จิน-ก่อนหน้านี้ เพิ่งจะอัดเพลงที่ทำให้พีไป ใช้เวลาแค่3ชั่วโมงเอง

พี-ใช่ๆ ... อุตส่าห์ตั้งใจแต่งมันขึ้นมา

ก็หาโอกาสเอามันไปเผยแพร่ด้วยนะ

จิน-ถ้าอยู่ด้วยกันบ่อยๆ เหมือนกับพวกเรา

สิ่งที่ทำมันจะไม่ได้เป็นเรื่องใหม่อีกต่อไป

พี-ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาส แต่ว่าผมหน่ะ อยากไปเที่ยวที่ไหนซักแห่ง

หาเรื่องสนุกๆ ทำ อย่างเช่นที่ ฮาวาย

จิน-แล้วแอลเอหล่ะว่าไง?

พี-เข้าใจหล่ะ เอาเป็นว่าแวะแอลเอแล้วไปฮาวายกัน

จิน-น่าสนใจแฮะ

พี-นี่ สนใจจะทำบทสัมภาษณ์แบบนี้อีกตอนปีหน้ารึป่าว?

จิน-เอาจริงอ่ะ?

พี-อ่า..ถ้างั้น ช่วยจองหม้อไฟอันนี้ไว้สำหรับปีหน้าด้วยนะครับ (หัวเราะ)

 

หลังบทสัมภาษณ์
ความรู้สึกหลังสัมภาษณ์ในวันนี้

 

ยามาชิตะ โทโมฮิสะ
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องมานั่งคุยกันสองคน แต่ว่าถูกล้อมรอบไปด้วยคนอื่น
เอาไว้ เจอกันคราวหน้านะครับ

อาคานิชิ จิน
วันนี้ คิดว่าเป็นการมาทำงาน แต่ว่าผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยซักนิดเดียว(หัวเราะ)
ยังไงก็ตาม ขอบคุณทุกๆ คนที่ทำงานอย่างหนักนะครับ

บันทึกบทสัมภาษณ์ 01
เข้ามาพร้อมกันทั้งสองคน

ยามาชิตะและอาคานิชิ เข้ามาในฉากพร้อมกัน

"บทสนทนาระหว่างพวกเราเป็นแพลนที่ใช้ไม่ได้ใช่ป่ะ" (ยามะพี)

"ใช่แล้วหล่ะ"(จิน) ถึงแม้ว่าพวกเค้าจะดูหยอกล้อกันเล่นแบบนี้

 แต่ว่าก็ไม่สามารถจะปิดบังความประหม่าของพวกเค้าได้

.

.

เป็นโอกาสที่จะได้บอก! คำถามจากอาคานิชิ -
"ได้ไปกินข้าวกับสมาชิกในวงคนอื่นๆ บ้างรึป่าว?"

ยามาชิตะ- แน่นอน!

ไปสิ ช่วงนี้ เรียวจังกำลังยุ่งเลยไปกินข้าวด้วยกันไม่ได้

แต่ว่าก็ได้ไปกินข้าวกับโคยาม่าแล้วก็ชิเงะบ่อยๆ

บันทึกบทสัมภาษณ์ 02
ความผ่อนคลายกับหม้อไฟ

อาคานิชิดูท่าทางจะประหม่าตลอดการสัมภาษณ์

ในระหว่างที่ยามาชิตะยังคงพูดตลอดพร้อมกับกินไปด้วย

 ท้ายสุดอุด้งก็เกลี้ยงหม้อ

 บางทีบรรยากาศอาจจะผ่อนคลาย

เพราะว่ามิตรภาพอันแนบแน่นของพวกเค้า

แต่ก็มีความเห็นตลอดการสัมภาษณ์ว่า "มันเหมือนกับนั่งกินอยู่ที่บ้าน"

เป็นโอกาสที่จะได้บอก! คำถามจากยามาชิตะ-
"ตัดเล็บกี่ครั้งต่อสัปดาห์กัน"

อาคานิชิ-ผมไม่ได้ทำเป็นกิจวัตร

แล้วจะรู้ได้ยังไงหล่ะ?(หัวเราะ)

หมายความว่า มันไม่ได้ใช้อะไรกำหนด ผมจะตัดก็ต่อเมื่อรู้สึกว่า

เล็บมันยาวเกินไปแล้วเท่านั้นเอง

.

.

.

จบบทสัมภาษณ์

CREDIT : BONJOVIAL [TRANS ENG]

TRANS-TH : NaMiiZa@Exteen

.

ดูเหมือนจะยาว แต่ก็รู้สึกว่าสั้นไป สำหรับการจะพูดถึงความเป็นเพื่อนซี้ของสองคนนี้

ตอนแรกคิดว่าจะแปลอ่านคนเดียว เพราะกลัวมันพลาดแล้วจะเข้าใจผิดกัน

แต่ว่า อยากให้คนอื่นได้อ่านจริงจัง ว่ามันน่ากรี๊ดแค่ไหน

 

ยามะพีและจินเป็นคนที่น่าอิจฉานะ

เพราะว่าได้ค้นพบเพื่อนแท้ที่อาจจะมีเพียงไม่กี่คนของตัวเอง

 

เป็นบทสัมภาษณ์ที่น่าเก็บมาก

อ่านแล้ว ยิ้มเหมือนเป็นคนบ้า

เพราะมีความสุขที่สุดเลยจริงๆ

 

- - - -

แวะมาเพิ่มเล็กน้อย

ดู MSta ที่คัตตุนไปออกเมื่อกี้เลย (ตามเวลาญี่ปุ่นก็ สองทุ่มสิบนาทีกว่าๆ)

คาเมะดูมีเสน่ห์ไรซักอย่าง ที่บรรยายไม่ถูก

ทั้งๆ ที่ใส่แว่น(ปิดดวงตาที่เราชอบนักหนา)

และใส่แจ๊กเก็ตธรรมดาๆ ตัวนึง

... กลับมากรี๊ดคาเมะจังได้อีก ...

อคนช .. รายนี้ กรี๊ดตั้งแต่ตอนโฆษณาพีวีแล้ว

เพราะงั้น กรี๊ดต่อไป ฮ่าๆๆ หล่อจริงจังเฟร้ยยยย

.

.

คนสุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด เพราะกรี๊ดมากที่สุดเลย

อุเอดะ

ไม่อยากบอกว่า เอ้น่ารักโคตร

หมวกขนสัตว์มีปอมปอมมินิห้อย กับเสื้อที่ดูนิ่มๆ ตัวนั้น

ได้ใจมากเลยยยยยยย

อยากกระโดดกอดเอ้ โฮกกกกกกกก

 รักเอ้ได้อีก (ยามะพีก็รักนะ ฮ่าๆๆ)

กำลังคิดว่า ถ้าเอ้ต่อผมลอนเหมือนนางแบบคาวาอี้

คงจะสวยไม่น้อยทีเดียว ฮ่าๆๆ

พยายามแค็ปรูปมาแปะให้ดูกัน . . .

(ได้ไปออกกะ Gackt ด้วย แต่เอ้ก็ยังนั่งนิ่ง แต่ใจอาจจะกรีดร้องอยู่ ฮ่าๆๆๆ)

 

 

รอโหลดไฟล์คมชัดต่อไป...

ตอนนี้ ดูเอาสนองความอยาก

ได้ดูพร้อมญี่ปุ่นก็พอใจหล่ะ เพอร์ฟอร์มแมนซ์แรกของซิงเกิ้ลนี้

เพลงไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ แต่พลังเสียงทุกคนเยี่ยม !!!!!

ชุดไม่ค่อยแนว แต่ดูดี ฮ่าๆๆๆ

(เหมือนว่าคัตตุนเริ่มกลายเป็นแบบนิวส์เรอะ ชุดโปรโมตชิวๆ แล้วไปดูดีเอาในคอน)

...

..

.

 

edit @ 21 Nov 2008 18:30:09 by ｡:NaMiiZa:｡ inⓛⓞⓥⓔ

edit @ 21 Nov 2008 18:37:28 by ｡:NaMiiZa:｡ inⓛⓞⓥⓔ

edit @ 21 Nov 2008 22:09:42 by ｡:NaMiiZa:｡ inⓛⓞⓥⓔ