((ต่อจากหน้าที่แล้ว))

เข้าถึงช่วงสุดท้ายในชีวิตกะ SS501 1st timein Thailand

ขอผ่าน ช่วงให้สื่อสัมภาษณ์... เพราะทุกคนคงจะเห็นจากสื่อที่ลงกันอยู่แล้ว

จะบอกให้ว่า ไอ้คู่Double HJ เนี่ย มันน่าร๊ากกกกกมาก

แต่แบบช่วยเล่นให้ถูกเวลาที ... อย่าทำเหมือนมาประกาศแต่งงานกัน

แล้วให้สื่อเป็นพยานได้ป่ะ ... ฮ่าๆๆๆ

เล่นกันไม่ดูเวลา ดูแล้วจะกรี๊ดก็ไม่ได้ เพราะมันจัดแถลงข่าวกันอยู่...

แต่ก็คุ้มค่า ที่ได้เข้าไป ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้เต็มๆ ตา ฮ่าๆๆ

แล้วก็คยูจง ... รายนี้ ตอบสัมภาษณ์ที สื่ออึ้งไปเลยยยย

เสียงมันทุ้มมากกกก แต่โคตรเซ๊กซี่อ่า ...

แปะรูปที่ถ่ายมาเล็กน้อย ที่เหลือถ่ายอยู่ในตา ฮ่าๆๆ เห็นแบบเต็มๆ

เป็นตอนที่เค้าให้ SS ลุกให้สื่อมวลชนถ่ายภาพอ่านะ

เซอร์ไพรส์จองมิน ... HaPPy Birthday ย้อนหลัง

มาถึงช่วงแจกลายเซนต์ SS501

((บอกไว้ก่อนว่ามันเพ้อ~!))

อันนี้รู้สึกว่าจะไม่มีสื่อได้เข้าไปอ่ะนะ

เค้าให้ไปอีกห้องนึง (อยู่ข้างๆ กัน)

((กรี๊ดดดดดด มือเริ่มสั่นอีกแล้ววว))

คือแบบว่า เค้าให้ยืนรออยู่ข้างหน้าห้องก่อนพักนึงอ่า

ตอนนั้นเนมเริ่มบ้าคลั่ง แบบกรูจะตายแล้ววววว

เอากรูออกปายยยยยย กรูกลัวฮยองจุน โฮๆๆๆ

น้ำตาจะไหลตั้งแต่อยู่หน้าห้อง มันดีใจอ่า แต่มันกลัววววว!!!!

พอใกล้ๆ จะถึง ยืนอยู่หน้าห้องใกล้ๆ มีคนอยู่ก่อนหน้าแค่ 1 คน แล้วแบบ

เห็นสต๊าฟเดินเข้า-ออก ประตูมันเปิด ... เห็นเลย เห็นเต็มๆ ตา

"ฮยองจุนนนนนนนนน~!!!!!" ...

งื้อ เห็นมันนั่งอยู่ มันนั่งอยู่ข้างใน!!!!!!

และแล้ว... ขณะกรีดร้องอยู่เงียบๆ ก็มีเสียงสต๊าฟมาหยุด

"น้องอีก 2 คนเข้าไปเลย"

2 คน!!!!!!!

ก็มองคนข้างหน้า ... มีอยู่แค่คนเดียว งั้นอีกคนก็ ...

ตายยยยยยย ตายแน่ ... อยากตะโกนเรียกใครก็ได้ กลัววววว กลัวฮยองจุน

กลัวมันสาดออร่าใส่เหมือนตอนพัทยา ฮืออออ

จะบอกว่าขาสั่นแล้ว สมองก็หยุดสั่งการ ...

แต่ก็ต้องเดินเข้าไป ความรู้สึกมันน่ากลัวกว่าเข้าห้องสัมภาษณ์ตอนเข้ามธ.อีกอ๊า

.............

....

เดินเข้าไป คนแรกก็เข้าไปให้จองมินเซนต์ ...

เราก็แบบว่าง （- -）... ไหนบอกให้เข้ามาไง เหลือบไปมอง SS ที่เหลือ

ฮยองจุนสุดที่เลิฟกะคยูจงก็กะลังเซนต์อยู่ ที่ว่างเนี่ยก็เหลืออยู่ 2

คือ จุงจุง กะยองแซง แต่แบบมันอยู่ตรงกลาง แมร่งหน้านิ่งทั้งคู่

เลยตัดสินใจ มีระเบียบดีกว่า รอจองมินนี่หล่ะ

.......

จองมิน

เดินเข้าไปยื่นโฟโต้บุ๊คให้อย่างไม่เกรงกลัว

เราไม่แพ้ออร่าของชี แต่เราชอบ จองมินส่งยิ้มมาให้เหมือนเดิม

"ยิ้มสไตล์นางสาวไทย((รักเด็กกกก))มากมาย"

เราก็บอกจองมินไปว่า

"You're Very Sexy"

จองมินก็ตอบกลับมาเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าไรไม่รู้

เค้าแปลออกนะ แต่มันลืม (สาเหตุจากอีคนนั่งข้างๆ จองมินนั่นหล่ะ)

เลยถามไปว่า

"日本語。。。話せますか"

จองมินก็เงยหน้ามาตอบ (กะลังเซนต์ลายเซ็นต์อยู่)

"はい、少し　話せます～"

แบบว่า กรูคุยกะจองมินรู้เรื่องงงงง

โดยที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษ (แต่ก็นะ ไม่ใช่เกาหลี ฮ่าๆๆ)

เลยหันไปบอกจองมิน ขณะที่จองมินเซนต์ลายเซนต์เสร็จ

" 私も ..."

จองมินให้มาส่งยิ้มให้อีกรอบบบบ

((กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด))
อันนี้ไม่ได้กรี๊ดจองมินนะ ... ถึงเวลาฆาตกรรมตัวเอง

ก็ไอ้คนที่หลังต่อจากจองมินอ่ะดิ่
ทำไมเค้าจัดให้มันนั่งแบบห้องแถลงข่าวง๊า
อยากได้ไอ้นี่เป็นคนสุดท้ายยยยย จะได้มีสติหลงเหลือให้คนอื่นก่อน

.....

ฮยองจุน

เดินมาถึงหน้าฮยองจุน ... แล้วมันก็ส่งยิ้มให้

นั่นเป็นวาระสุดท้ายในการมีสติ

(กรีดร้องงงงงงงงงงงงง)

รอยยิ้มของฮยองจุนกระชากวิญญาณมาก สติหลุดอย่างสิ้นเชิง

เริ่มพูดไม่ได้ แต่จากก่อนหน้า ทั้งฝัน ทั้งท่องเอาไว้

"เข้ามาแล้วยังไง ต้องไม่พลาด"

เลยถามฮยองจุนไปว่า

"Do You Remember Me"

"I Meet you at Pattaya"

แล้วก็ชูพัดที่พกติดตัวเหมือนส่วนหนึ่งในร่างกายในตอนนั้นไปให้ดู ...

อันนี้อ่ะนะ ...

ฮยองจุงก็ทำเสียงดังขึ้นมา (คือในห้องนั้นมันเงียบมาก)

"Oh~!" แล้วก็ชี้มาที่พัด แล้วทำหน้าแบบมันจำได้ๆ

(ตกลงคือมันจำพัดได้ แต่จำกรูไม่ได้ใช่มะ เลยต้องใช้พัดระลึก)

คาดว่ามันจำได้เพราะสีสันตัวหนังสือ + ...

ไอ้นี่...

ทำเองด้วยความมุ่งมั่นเลยนะ

แล้วฮยองจุนก็เซนต์ต่อไป เราก็แบบกรูจะไม่พลาดดด

เลยบอกซารางเฮโยให้ฮยองจุน แบบว่าจะทำท่าพี่บี้ เดอะสตาร์ด้วยแล้วนะเนี่ย

แต่ไร้สติ แค่พูดออกมาได้ก็บุญโขแล้ว

มันก็เงยหน้ามารับรู้ แล้วก็บอกว่า

"ผมรักคุณ"

ด้วยเสียงแบบมีเสน่ห์ของฮยองจุน + ส่งยิ้มน่ารักสไตล์น้องคนเล็กแห่ง　SS501

คราวนี้ ...ตายของจริง!!!!!!!

ฆาตกรรมทางคำพูดชัดเลย ... ไอ้บร้า สติสตางค์ที่เก็บตกได้ช่วงจองมินก็ไม่เหลือ

เพราะประโยคเดียวของแก ... คือ ถ้าตะโกะแบบมาจังไปทั่วๆ บอกแฟนเพลงจะไม่ว่าเลย

นี่แบบ"ผมรักคุณ" แบบเพื่อกรูคนเดียววววววววว

แต่งงานกันเลยดีกว่า ฮยองจุน เด็กกว่า 2 เดือนไม่ว่า เอามะ ปีนี้ก็บรรลุนิติภาวะทั้งคู่ ฮ่าๆๆ

จะตามไปอยู่ด้วยที่เกาหลีเลย โฮๆๆๆ

มันฆาตกรรมกันจริงๆ นะ นอนฝันถึงอีผมรักคุณนี่ไปหลายคืน

ยังไม่จบๆ ก่อนจะเดินจากฮยองจุนไป

หลังจากมันพูดผมรักคุณ ...

เลยตอบกลับหลังจากสติกแตกได้ที่

"ชั้น(ชี้ตัวเอง)...ก็..รักคุณ(ชี้ฮยองจุน) ฮยองจุน"

ฮ่าๆๆๆ สติแตกได้อีก กรูบอกรักผู้ชายแบบต่อหน้าตรงๆ ครั้งแรกในชีวิต

ปกติอย่างมากก็จะแค่บอกชอบ มาคราวนี้

สติแตกของแท้ ...

เผลอตัวบอกรักผู้ชายเกาหลีไปแล้ววววว

(ฮยองจุน แกหลอกชั้นได้สำเร็จขอบอก)

(ยามะพี ขอโต๊ดดดดด เค้าเผลอตัวเผลอใจบอกรักผู้ชายในวันก่อนวันเกิดพีอ๊า)

....

ฮยอนจุง

มาถึงคนนี้... จากความสติแตกที่ยังไม่หายไป ...

ยืนอยู่หน้าจุงจุง มันก็เซนต์ๆ ให้ไม่สนกรู

เลยเพ้อ ปากมันเผลอพูดออกเสียง "ฮยองจุน"... กร๊ากกกก

แต่จุงจุงมันก็ไม่สนหว่ะ แต่คนที่สนนี่สิ ...ฮยองจุนนนนนนน

มันเงยหน้ามามองเราอีกรอบ ... คงสงสัยว่าจะเอาไรอีก ฮ่าๆๆ

เราก็แบบมองมันแล้วแอบหลบสายตา

ตกใจ ไม่คิดว่ามันจะเงยหน้ามามอง ...

แล้วก็แอบกรีดร้องในใจเงียบๆ ต่อไป ... ฮ่าๆๆๆ ลืมสนใจจุงจุง

มองหน้าจุงจุง คิดอยู่ว่าพูดไรดีว่ะ แล้วก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เลยบอกจุงจุงไปว่า เพื่อนฝากมาบอกนะ ว่าเค้ารักแก

(ส่วนชั้นรักคนที่นั่งข้างๆ ทางขวาของแกเว้ย ไอ้หล่อ)

มันเงยหน้ามามองครั้งแรก ... แบบ...นะ

จะหาเรื่องชั้นเรอะ ... โกรธรึไงที่ชั้นไม่บอกรักแก

((รึว่ามันโกรธที่กรูไปบอกรักฮยองจุนของมันฟร่ะ??))

และแล้ว เวลาระหว่างตัวเองกะฮยอนจุงก็ผ่านไป...

....

ยองแซง

มาคนนี้ดีกว่า

เงียบได้สุดฤทธิ์ ... เงียบกว่าจุงจุงซะอีก ปฏิกิริยาต่ำมาก ...

เลยคิดไรไม่ถูก เลยบอกซารางเฮมันไป เพราะสติแตกอยู่

จริงๆ อยากบอกว่า ฝากบอกฮยองจุนด้วย ว่าเค้ารักฮยองจุน ฮ่าๆ

(ตอนนี้รู้สึกผิดมากกกก กรูไม่น่าเล้ยยยย บอกฮยองจุนคนเดียวดีกว่า)

prince เงยหน้ามา แล้วก็ ... พูดว่าไรไม่รู้ เสียงมันค่อยมากกกก

และ... ณ ขณะนั้นก็ไร้สติอยู่ เลยไม่รู้เรื่องกว่าเดิม กร๊ากกกกก

ตกลงมีใครรู้บ้างไหมเนี่ยว่ายองแซงพูดว่าไร (อยากรู้จริงๆ นะนั่น)

....

คยูจง

คนสุดท้าย ... เห็นหน้าคยูจงแล้วอยากโผกอดมากกก

แบบว่า กรูไม่อยากออกปายยยยยยยยย ขอนั่งอยู่ข้างๆ คยูจงก็ด้ายยย

คยูจงน่าร๊ากกกกกก

ก็แบบบอกคยูจงไปว่า "You're very Cool!!"

ชอบเสียงมันมากมายยยยยย

คยูจงเงยหน้าขึ้นมามองยิ้มๆ แล้วตอบ "Thank You"

แต่ตอนนั้นในหัวไอ้คำว่า ผมรักคุณ ยังคงวนเวียนอยู่

....

มาเล่าต่อจากนั้นดีกว่า ...

คือ ตอนอยู่ในห้องแฮปปี้ดีใช่มะ ...แต่แค่ก้าวแรกที่เดินหันหลังออกมาจากห้องนั้นอ่า

บ่อน้ำตาแตก เหมือนเขื่อนกันน้ำพัง ...

มันเหมือนว่าอารมณ์ที่เก็บกักไว้มันระเบิดออกมาหมดเลย

(ดีนะ ที่ไม่บ่อน้ำตาแตกกลางห้อง ฮยองจุนมันคงตกใจ)

(แต่ถ้าร้องคงร้องไห้อยู่ตรงหน้าจุงจุงหว่ะ)

คือจริงๆ จะบอกว่ามันก็ไม่ได้จะร้องตอนนั้น แค่แบบน้ำตาปริ่มๆ

แบบเพราะ "...ผมรักคุณ" นี่หล่ะ

(เหมือนเป็นผู้หญิงใจง่าย ... เหอะๆๆ)

แต่แบบมีพี่จากสื่อไรไม่รู้ พุ่งตัวเข้าตอนกะลังสติแตก ...

ยื่นไมค์มากรูก็จับ ... เอากล้องมาถ่าย แต่กรูไม่มอง ฮ่าๆๆ

ตอนนั้นแค่อยากระบาย ตาเลยมองคุณพี่คนนั้นแทนกล้อง

ชีก็แบบพยายามน้องมองกล้องสิค่ะ แต่ตอนนั้น

คำว่า"กล้อง"ไม่ระบุในพจนานุกรม ไม่รู้จักเฟร้ยยย

พจนานุกรมเหลือแค่คำว่า "ผมรักคุณ"

ถ้าถามว่าพูดไรไปบ้างต่อหน้ากล้อง ...

บอกได้เลยว่า "จำไม่ได้เลย"

เรียกง่ายๆ คือ กรูเพ้อนั่นเอง ... ภาวนาว่าจะโดนตัดทิ้ง ไม่เอาไปออกทีวี

และ ... ที่หวังมากกว่านั้นคือ คงไม่มีคนรู้จักเห็น ....

คือ ในกล้องมันเห็นเลยอ่า

จากน้ำตาปริ่มๆ ขอบตา มันค่อยๆ เอ่อทะลักแบบเขื่อนแตก

เสียงแบบว่า จากนิ่งๆ มันเริ่มสั่น แล้วมือก็ถือไมค์แบบเหมือนคนจะชัก

แถมตอนท้าย ... ซารางเฮ SS501 ไปด้วยหล่ะ ...

(คือมันเป็นคำที่อยากบอกก่อนจะเดินออกจากห้องนั้น แต่ไม่ได้พูด)

แล้วหลังจากนั้น ก็ไปยืนกอดกะเพื่อนๆ ที่ได้มีทเหมือนกันอยู่ตรงนั้น

ร้องไห้ไปเกือบๆ 10 นาที ((อาถรรพ์ฮยองจุน))

และแล้วหลังจากมีทเสร็จ ก็ไม่ยอมกลับ

ตอนแรกเคยคิดไว้ว่า ถ้าได้มีทอาจจะไม่ไปส่งพวก SS ที่สนามบิน

เพราะว่าแค่นั้นก็พอแล้ว ...

แต่จะบอกว่าโลภก็ได้ มันทนไม่ได้

ห่างกันแค่ 1 นาที ก็คิดถึงฮยองจุนนนนนนน ฮือๆๆๆ

(ตอนนี้ก็คิดถึงมันอยู่ มันร่ายคาถาใส่กรู)

เลยตัดสินใจรอไปส่งมัน ...

แต่จนวันสุดท้าย แมร่งยังหลบหน้ากันอีก รอทางออกข้างหน้า

แมร่งพาออกทางด้านข้าง คาดว่าเป็นทางหนีไฟ ...

จะกลับแล้ว ช่วยกลับให้สมเกียรติแบบเจ้าชายหน่อยได้ม๊ายยยย

ทุกคนแบบว่า ยืนรอแนวรอรับเสด็จเลยนะนั่น ...

มาเล่าเหตุการณ์ตอนตามไปสุวรรณภูมิดีกว่า

โบกแท๊กซี่ บอกไปสุวรรณภูมิ ...ลุยยยยยย

แท๊กซี่งง แถมถามว่าพวกที่ยืนข้างๆ ถนนนี่ไปกันหมดเลยหรอ

แบบว่าลุงงงงง มาสงสัยไรตอนนี้ ไปก่อน ด่วนเลยยยยย

แล้วก็บอกลุงไปว่า ขับแบบ"แม่ป่วยต้องรีบ"อ่ะ

ลุงแกเหยียบเลย ฮ่าๆๆ

และแล้วเราก็ตามรถบัส SSทันบนทางมอเตอร์เวย์

เนื่องจากมันเด่นมากกกกก มีรถบัส 1 คัน แต่ข้างๆ มีรถตู้ประกบ

แล้วก็มีแท๊กซี่เล็กน้อย (คือที่เหลือยังตามกันไม่ทัน)

ขอบคุณ รถบัสคันนี้มากมาย กระจกใหญ่มาก + ใสมากกกกก

คนแรกที่เห็นคือยองแซง ... ตามมาด้วยจองมิน (พวกนี้นั่งฝั่งขวา)

แล้วเราก็โฉบไปฝั่งซ้าย เห็นฮยองจุนกะจุงจุง

ส่วนคยูจงนั่งอยู่ข้างๆ จุงจุง ไม่ได้มอง (เค้าขอโทษษษ)

จะบอกว่าลักษณะกะขับโฉบซ้าย - ขวา ไปตลอดทาง ฮ่าๆๆ

ข้ามๆ ไปหล่ะกันนะเรื่องขับรถ ...

..........

มาเล่าเรื่องคนบนรถดีกว่า ฮ่าๆๆ

คือแบบยองแซงอ่าส่งยิ้มมาให้แบบPrince อ่ะนะ

ส่วนจองมิน ตอนแรกมินงีบหลับอยู่อ่า ...

แต่มันก็ตื่น สงสัยเสียงเราทะลุถึง ... อยู่ในรถกัน 3คน เป็นพวกหน้าเดิมๆ กันทั้งนั้น เลยพาวเวอร์อัพให้มันเล่นง่ายกว่าคนอื่น ฮ่าๆๆ เพราะเราได้บัตรแฟนคลับ

พี่แกก็เป็นพวกมีบัตรPressแถมตามที่พัทยากันทุกคน ฮ่าๆๆ จำไม่ได้ก็แปลกหล่ะ

มินตื่นมาเล่นด้วย โบกไม้โบกมือ ทำซารางเฮกันใหญ่

เราโผล่ไป มินก็เล่นตลอดยองแซงก็ยิ้มส่งให้เรื่อยๆ

กรีดร้องงงงงงง

ส่วนฝั่งซ้ายยยยย ... ตายไปแล้วเพราะคาถาฮยองจุนตอนมีท

มันฆาตกรรมซ้ำกันบนแท๊กซี่ ...ฮยองจุน แกจำชั้นได้แล้วใช่มั้ยยยยย

ฝั่งซ้ายเล่นกะฮยองจุนเยอะมากกกกกกกกกก

พอประกบซ้ายได้ ตะโกนเรียน"ฮยองจุนๆๆๆๆๆๆ" แล้วก็โบกพัด

ครั้งแรกๆ มันจะหันมาทีหลังเราเรียกๆ + โบกพัด

ครั้งหลังๆ ฮยองจุนหันหลังมาตั้งแต่รถเริ่มตีคู่จากข้างหลัง

มันหันหลังมาเล่น แต่มีมองส่งตอนรถเริ่มแซงรถมันด้วย

มันมองอ่อยอ๊า ... มามองส่งรถกรูทำมายยยยยย

ทำให้แบบอยากกลับไปเล่นอีกรอบบบบบ

....

ก็ดูมันเล่นเข้า เล่นแบบว่า...

โบกมือเรียก มันโบกมือกลับ แล้วทุกครั้งที่รถเราจะประกบไม่ได้

มันหันมาส่งจูบแบบหลายเวอร์ชั่นมากมาย ...

ติดตามากมาย อีกท่าส่งจูบของฮยองจุน ... น่าร๊ากกกกกโฮกกกกก

แล้วก็ทำซารางเฮให้ (แบบข้างเดียว) ...อีกข้างถือพัดชื่อมันอยู่

มันก็ซารางเฮกลับ ... แบบหัวใจเต็มดวง ...กรีดร้องงงงงฮยองจุนนนนน แก๊...

ทำสัญลักษณ์มือส่งไป มันก็ส่งกลับมา ... เป็นครั้งแรกในชีวิตที่รู้สึกว่า

ไม่มีกล้องแล้วดี ... เพราะถ้ามี ตอนนั้นคงจะไม่ได้เท่านี้

แต่จูบสุดท้ายนี่ พิฆาตมากกกกกกกก แก จะทำให้ชั้นตายแบบแน่นิ่งเลยใช่มะ

มาอ่อยตอนจะกลับเกาหลีเนี่ยนะ ไอ้บร้า .. ช่วยอ่อยตั้งแต่วันแรกๆดิ่

มาอ่อยตอนนี้ทำเอาอารมณ์ค้าง ...

อ้อ ... จะบอกว่าตอนเล่นๆ กะฮยองจุนอยู่อ่า

จุงจุงมันมองตลอดอ่ะ มองแบบฮาๆ

แบบอีพวกนี้กรี๊ดกร๊าดกันอยู่ได้ ... ไม่เคยเห็นผู้ชายหน้าตาดีรึไง

แล้วก็คงเพราะท่าทางเรา ฮ่าๆๆเพราะรู้สึกเหมือนทำท่าบ้าๆ ไปเยอะ

พอเห็นว่ามันเห็นแล้วแอบยิ้ม เลยหันไปเล่นกะจุงจุงบ้าง

เด๋วมันน้อยใจ ... คราวนี้มันเล่นด้วยหล่ะ

ตะโกะเรียก ฮยอนจุง ... แต่โบกพัดอันเดิม กรูรักเดียวใจเดียวเฟร้ยยย

มันส่งยิ้มมาให้แล้วก็โบกมือ แล้วเอามือแปะกระจกรถ ... ยิ้มใหญ่เลย

แต่นะ ทั้ง 3 คนในรถเด็กเขี้ยว เลยเล่นกะจุงจุงพอประมาณ

แล้วก็กลับมาเล่นกะฮยองจุนต่อ ... ฮ่าๆ

.............

.....

พอมาถึงสนามบิน มา 3... หายเกลี้ยงงง

ต่างคนต่างยืน หาที่ให้ตัวเอง เด๋วค่อยไปตามหากัน

ไปยืนอยู่หน้าสุดเลย เพราะตั้งใจแล้วว่าจะต้องบอกลาฮยองจุนให้ได้

และแล้วพวกมันก็ลงจากรถแล้วก็เดินแบบมีการ์ดประกบ

แต่เรายืนอยู่ตรงที่มันคนไม่เยอะอยู่ตรงทางเข้าหน้า การ์ดเลยไม่ประกบมาก

แล้วมันก็เห็นชัดสุด พวกรอข้างในอ่า มองไม่เห็นเท่านี้อ่า

เพราะตอนนั้นโดนรุมกันแล้ว

รู้สึกโชคดีมากที่ยืนตรงนี้ ...

จะบอกว่าใครว่าฮยองจุนไม่เล่น ...ถ้าตรงที่ทุกคนเห็น มันไม่เล่น

แสดงว่า เราคงได้รอยยิ้มสุดท้ายของฮยองจุนมาก่อนมันเข้าไปในสนามบินอ่า

คนอื่นไม่รู้ ... แต่ฮยองจุนอ่า

หันมาตรงเค้าเลย ....(เพราะยังโบกพัดมันไม่หยุด)

ฮยองจุนหันมาแบบ Byebye(โบกมือให้ด้วย)แล้วก็ส่งยิ้ม((กรี๊ดดดด))

เราก็แบบByeBye กลับบบ ...

และหลังจากนั้นไม่เกิน 1 นาทีฮยองจุนก็โดนรุม

จะบอกว่าแรงกระแทกมันแรงมากกก เราไม่โดนหรอก เพราะไม่อยากไปรุมด้วย

ดูไม่มีระเบียบกันเลย เลยหลบออกมาวิ่งลัดไปข้างหน้า ...

เห็นชัดๆ เลย ... จองมินเดินตรงมาหา ...

ประมาณว่า เดินลัดผิดที่ ไปยืนอยู่ทางที่มันจะเดิน ...(ใครจะไปรู้ว่ามันจะเลี้ยวอ๊า)

เราเดินถอย มินก็เดินตรงมาด้วยความเร็วสูง

เพราะข้างหลังมันดันมากัน นี่ถ้าสะดุดล้ม คงได้รอยเท้ามิน+การ์ดกลับบ้านเต็มตัว

แต่หลบมาทัน ... แบบหวุดหวิด เกือบไปแล้ววว ...เฉียดตายคาเท้ามิน เหอะๆๆ

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เห็น SS501　แบบเต็มๆ

หลังจากนั้นได้แต่มองส่งพวก SS เดินเข้าไป ...

เนื่องจากหาทางแล้ว ... แต่หมดหนทางเข้าไม่ได้ แง๊... ถ้ามีพาสปอร์ตคงดี

จะตีตั๋วไปนั่งข้างๆ มันเลย คอยดูน้า ...

รอเรียนจบก่อนเถอะ ฮยองจุน ... ชั้นจะไปหาแก คอยดูน้าเฟร้ยยยย

.......

.............

และแล้วก็เริ่มเดินเล่นกันในสุวรรณภูมิพร้อมกะถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ....

"แชะ..."

(ยังคงถือพัดอยู่ไม่ปล่อย)

ได้คนฮ่องกงมาเป็นเพื่อนในการตามด้วย ...

อุตส่าห์มาจากฮ่องกงเพื่อมาตาม ...

ถ้าเป็นเราจะจองไฟลท์กลับพร้อมSS ไปเลย ฮ่าๆๆ

แต่เค้ากลับกันเช้าของอีกวันหล่ะ...

แล้วก็ ... เหมือนว่าจะมีทริปเปิ้ลเอสเกาหลีมาด้วยอ่า ... น่ารักดี

..................

สิ้นสุดการตาม SS501 in Thailand เพียงเท่านี้ฮับ

หลังจาก SS501 กลับ ...

รู้สึกรึป่าว ว่าฝนตกทุกวันเลยยยยย

ง่า ... อารมณ์เค้าเหมือนอากาศช่วงนี้เลยไม่อยากบอก

แดดออก แล้วอยู่ดีๆ ฝนก็ตก ฟ้ามืด ... แล้วบางทีตอนฝนตก แดดมันก้ยังออกอยู่

อารมณ์แนวๆ นี้หล่ะนะ ฮ่าๆๆ

......

ทุกคนกล่าวหากันใหญ่ว่าลืมยามะพี นอกใจยามะพี ฮ่าๆๆ

เค้าเปล่าน้า .... แต่แบบ... ไม่รู้เว้ยยยยยย

โดนฮยองจุนมันร่ายมนต์ใส่อ๊า...

งี๊ดดดด คุ้มค่า ที่ตามแต่มัน มองแต่มันคนเดียวมากมาย

...ช้านร๊ากกกกกกกกแก ฮยองจุง...

ฮยองจุนพรุ่งนี้ก็จะไปอยู่ญี่ปุ่นแล้ว...

ฝากทักทายยามะพีด้วยหน้า ฮ่าๆๆ

คราวหน้าจะมาไทยอีก ลากยามะพีมาด้วย

จะได้ฆ่ากรูทีเดียวเลย ... เอาให้ตายแบบผุดไม่ขึ้น ฮ่าๆๆ

..........

.....

CountDown 『Lee Jun Ki』 BirthDay ...